Niet alleen fysiek – door opnieuw de bossen uit mijn jeugd op te zoeken, plekken waar ik me ooit vrij en verbonden voelde – maar vooral ook innerlijk. Het bewust naar binnen keren, en mezelf weer de ruimte geven om te voelen in plaats van alleen maar door te blijven gaan.

Langzaam ontstond er weer contact met wie ik in mijn kern ben. Ik begon te begrijpen hoe ik, stap voor stap en bijna ongemerkt, steeds verder van mezelf was afgedreven. En juist daarin lag ook iets hoopvols besloten: als ik die weg onbewust van mezelf af had kunnen afleggen, dan moest er ook een weg terug zijn.

Die weg terug vraagt om aandacht, mildheid en bewuste keuzes. Hieronder beschrijf ik een aantal stappen die mij hebben geholpen om weer dichter bij mezelf te komen en mijn herstel vorm te geven.