Een gezonde omgeving
Andere omgeving
Na mijn burn-out ben ik anders gaan kijken naar de mensen om mij heen. Het besef kwam eigenlijk rond mijn vijftigste verjaardag, inmiddels twee jaar geleden.
Voor die verjaardag besloot ik iedereen uit te nodigen die echt belangrijk voor mij was: familie, vrienden, mijn kinderen en een paar andere dierbare mensen.
Die avond voelde verrassend goed. Alsof alles ineens op zijn plek viel. Achteraf dacht ik: dít is mijn kern. Dit zijn de mensen met wie ik mijn leven wil delen. Niet omdat het moet, maar omdat zij er echt toe doen.
Daarna heb ik rigoureus opgeruimd.
Mijn Facebook-account ging weg. Instagram verdween. Ook Pinterest heb ik afgesloten.
Ik merkte dat ik steeds minder behoefte had aan online contacten en steeds meer aan echte ontmoetingen en oprechte gesprekken.
Ook in WhatsApp heb ik opgeschoond. Veel groepen heb ik verlaten. Alleen de contacten en groepen die echt waarde toevoegen, zijn gebleven.
Het gaf rust.
Misschien wel meer rust dan ik had verwacht.
Minder contacten, maar meer verbinding. En eerlijk gezegd voelt dat als een enorme opluchting.