Soms laat je lichaam zachtjes weten dat het te veel is.
Niet ineens, maar beetje bij beetje. Vaak zo subtiel dat je eraan gewend raakt.
Bij mij ging het ook zo. Ik dacht dat het erbij hoorde. Dat moe zijn, onrust voelen en doorgaan normaal was.
Pas later begreep ik: dit waren geen zwaktes, maar signalen.
Pogingen van mijn lichaam om mij te beschermen.
Op deze plek sta ik stil bij die vroege tekenen. Met de geruststelling dat herkennen geen falen is, maar het begin van beter begrijpen.
Er is niets wat je hier moet zien of voelen. Lees rustig. Neem mee wat past.
En weet: waar aandacht is, kan weer ruimte ontstaan
Er zijn vier gebieden waar je deze tekenen tegen kunt komen.
Hieronder heb ik ze beschreven. Ook hier mag je weer rondkijken en struinen. In de hoop dat je verder komt.
Elke knop bevat diverse onderwerpen om de tekenen te leren zien.